یادداشت

نقش زنان در پشت پرده پیام های بازرگانی (فرهنگ مصرف گرایی)

نقش زنان در پشت پرده پیام های بازرگانی (فرهنگ مصرف گرایی)

تأثیر تبلیغات بر روی جامعه رسانه به عنوان یکی از ارکان زندگی امروز، نقش انکارناپذیری در جامعه پذیری و اعطای نقش به اعضای خود ایفا می کند و به همین دلیل محتوای آن نقشی تأثیرگذار در رسیدن به این هدف برعهده دارد. تصویری که رسانه از زن و نقش وی در ...

خبرنامه

دوستی های ممنوع از نظر روایات

گرچه وجود دوست و دوستی یکی از عوامل ترقّی و صعود انسان به مراتب عالی کمالات و ارزش هاست، ولی دوست خوب دارای شرایط و صفاتی است که اگر آن شرایط و صفات وجود نداشتند، دوستی و داشتن دوست نه تنها لازم نیست، بلکه ممنوع خواهد بود حال به بررسی دوستی های ممنوع از نظر روایات و قرآن کریم می پردازیم: قرآن کریم درباره عواقب دوستی با نااهلان از زبان اهل جهنّم چنین نقل می کند: «قیامت روزی است که انسان ظالم و گناه کار انگشت حسرت به دندان می گزد و می گوید: ای کاش با پیامبر، دوست و همراه می شدم! وای بر من! کاش فلان شخص گم راه را به دوستی نمی گرفتم! او مرا از یاد و راه حق منحرف و گم راه کرد و مرا به خذلان و خواری کشاند.»
امام صادق(علیه السلام) درباره دوستی با نااهلان و گم راهان می فرمایند: کسی که با رفیق بد و گم راه، همنشین شود، سالم نمی ماند و سرانجام به ناپاکی آلوده می شود.

امام علی (علیه السلام) نیز در روایتی نورانی و پرمحتوا به نکته ای ارزشمند درباره همنشینی با اهل شرارت و گناه اشاره کرده، می فرماید: با انسان شرور و فاسد رفاقت مکن; زیرا شخصیت و طبع تو از شرارت های او الگوگیری می کند، بدون آنکه خودت بفهمی.
در دستورات دینی، دوری از محیط های آلوده و افراد فاسد توصیه شده است. حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) در روایت مزبور به این مسئله اشاره فرموده، گوشزد می کند که بعضی از صفات رذیله و زشت به طور ناهشیارانه از رفیق بد به انسان منتقل می شوند. در این بحث، سعی خواهد شد تا مواردی از دوستی های ممنوع و انحرافی به صورت عینی بیان شوند:

۱) دوستی با احمق
امام صادق(علیه السلام)می فرماید: «از هم نشینی با احمق بپرهیز; زیرا زمانی که تو به او بسیار نزدیکی، بدی و آسیب او به تو بسیار نزدیک است»

۲) دوستی با دروغگو
بنای دوست و رفاقت بر اعتماد متقابل و صداقت است و اگر یکی از طرفین از راست گویی و اعتماد برخوردار نباشد، این دوستی ارزشی ندارد و جز خسران چیزی به انسان نمی رسد.
امام صادق(علیه السلام) درباره دوستی با دروغگو می فرمایند: از دوستی با دروغگو پرهیز کن; زیرا دروغگو مانند سراب است که دور را به تو نزدیک و نزدیک را به تو دور می نمایاند.

۳) دوستی با افراد پست و فاسد
حضرت امیرمؤمنان علی(علیه السلام) در این باره می فرماید: «از همنشینی با فرد پست و فاسد پرهیز کن; زیرا تو را هم به خودش و کارهای زشتش ملحق می کند.»

۴) دوستی با چاپلوس
«متملّق و چاپلوس» کسی است که با انگیزه ترس یا طمع، بر خلاف عقیده باطنی خود، لب به تمجید و تحسین این و آن می گشاید و با مدح و ثناگویی نابه جا و افراطی، شخصیت معنوی و ارزش انسانی خویش را ضایع می سازد. افراد متملّق برای آنکه از شدت رسوایی و زشتی کار خود بکاهند، می کوشند تا عمل نادرست خود را درست و منطقی جلوه دهند و اصرار دارند تا دیگران را در این روش هم رنگ و هم عقیده سازند.
حضرت علی(علیه السلام) می فرماید: «با چاپلوس رفاقت و دوستی مکن; زیرا با چرب زبانی تو را اغفال می کند و کارهای زشت خود را در نظرت زیبا جلوه می دهد و دوست دارد که تو نیز مانند وی باشی.

۵) دوستی با خائن و ستمگر
امام صادق(علیه السلام) در حدیثی بسیار آموزنده و هشداردهنده می فرماید: «از سه دسته مردم کناره گیری کن و هرگز طرح دوستی و رفاقت با آنان مریز: از خائن، ستم کار و سخن چین; زیرا کسی که به خاطر تو به دیگری خیانت کند، روزی نیز به تو خیانت خواهد کرد، و کسی که به خاطر تو به دیگران ستم کند، به تو نیز ستم خواهد کرد; و کسی که از دیگران نزد تو سخن چینی کند، علیه تو نیز نزد دیگران سخن چینی خواهد کرد.»

۶) دوستی با افراد حیله گر
دوست باید مورد اعتماد بوده و اهل مکر و ریا نباشد، وگرنه نمی توان به او دل بست و مطمئن شد. امام صادق(علیه السلام) در روایتی، پس از ترسیم سیمای دوستان ظاهری می فرماید: کسانی که در ظاهر، به صورت دوست می بینی، اگر آزمایششان کنی خواهی دید که چند دسته اند: بعضی مانند شیران فقط اهل حمله و خوردن هستند; بعضی مانند گرگ، ضرر زن و آسیب رسانند; گروهی مانند سگان، چاپلوس و متملّق اند; و دسته چهارم مانند روبا، حیله گر و دزد می باشند که ظاهرشان مختلف اما مقصدشان یکی است.»

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *