یادداشت

نقش زنان در پشت پرده پیام های بازرگانی (فرهنگ مصرف گرایی)

نقش زنان در پشت پرده پیام های بازرگانی (فرهنگ مصرف گرایی)

تأثیر تبلیغات بر روی جامعه رسانه به عنوان یکی از ارکان زندگی امروز، نقش انکارناپذیری در جامعه پذیری و اعطای نقش به اعضای خود ایفا می کند و به همین دلیل محتوای آن نقشی تأثیرگذار در رسیدن به این هدف برعهده دارد. تصویری که رسانه از زن و نقش وی در ...

خبرنامه

آیا خودنمایی به انسان شخصیت می دهد؟

از نظر روان‏شناسى، قطعى‏ ترین عامل رشد انسان «میزان ارزشى» است که هر فرد براى خود قائل است‏ به عبارت بهتر، نافذترین عامل رشد روانى و شخصیتىِ انسان، سطح حرمت خود او است. درجه ارزیابى فرد از خود، حرمت خود خوانده مى‏ شود و در واقع باز خوردى از مورد قبول بودن و مورد قبول نبودن به شمار مى‏ آید. این قضاوت در قالب رفتارهاى کلامى و غیر کلامى بروز مى ‏کند و گستره‏اى است که فرد خود را در آن پهنه توانا، مهم، موفق و با ارزش و یا ناموفق و بى ‏ارزش مى‏ داند.
آیا خودنمایی به انسان شخصیت می دهد؟ انسان را از احساس ارزشمندى بهره ‏مند مى‏ سازد؟ البتّه شاید احساس رضایت آنى و زود گذر پدید آورد، ولى کم‏تر کسى است که بر خوردارى از این حالت و رفتار را ارزش تلقى کند و شخص برخوردار از این روحیه را ارزشمند بداند. افزون بر این، تأمین هر خواسته ه‏اى همیشه با احساس رضایت همراه نیست. در جامعه ه‏اىی که برهنگى تمام شریان‏ هاى آن را پر کرده و زن و مرد همواره در حال مقایسه داشته ‏ها و نداشته ‏هاى خویشند، انسان‏ها در تشویش مستمر و دلهره همیشگى فرو مى‏ روند؛ زیرا رقابت و مقایسه در میدانى رخ مى ‏نماید که ظرفیت رقابت ندارد و بدین سبب، آدمى به تنوع طلبى حریصانه کشیده مى‏ شود.

بى ‏تردید تا وقتى این اندیشه فضاى ذهن آدمى را آکنده است، فرصتى براى بروز خلاقیت و ابتکار باقى نمى‏ ماند. ذهنِ مشغول به تصاحب دل دیگران و جلب نظر مردان و پسندیده شدن، هرگز اندیشه علمى را بر نمى‏ تابد و نمى‏ تواند یافته ه‏اى تازه عرضه کند. او در پى آن است که در وضعیت موجود پسندیده شود نه آن که وضعیت را تغییر دهد و با ابتکار و خلاقیت، طرحى نو در اندازد. از سوى دیگر، از آن‏جا که احساس بى ‏ارزش بودن تمام وجود این افراد را پر کرده است، در پى جبران این کمبود بر می ‏آیند و چون آسان ‏ترین راه رسیدن به این احساس، مقبول دیگران واقع شدن است، از طریق سکس و عرضه پیکر خود در این مسیر گام بر مى ‏دارند تا به شکلى، احساس ارزشمندىِ از کف رفته خود را جبران کنند. در حالى که شخص بر خوردار از حجاب هرگز چنین نیازى را احساس نمى‏ کند. در نگاه او بهترین راه جبرانِ احساسِ ارزشمندى آن است که خود را از دسترس بیگانگان دور نگهدارد و مقام و موقعیت خود را پایین نیاورد(نظام حقوق زن در اسلام، مرتضى مطهرى، صدرا.)٫گویا از همین رو است که ویل دورانت مى‏ گوید: زنان دریافتند که دست و دل بازى مایه طعن و تحقیر است.

بنابراین، چنین افرادى هم ارزشمندى را از کف داده‏ اند و هم در جبران آن به بیراهه رفته ‏اند. راه رسیدن به احساس ارزشمندى پایدار، رفتن در پى کسب صفات ارزشمند و پایدار است.
انسان بر خوردار از حجاب، با دور نگهداشتن خود از دسترس دیگران، سطح ارزشمندى خود را ارتقا مى ‏بخشد تا آن‏جا که مرد، نیازمندانه به آستان وى روى مى ‏آورد. بى ‏تردید اگر زنان این مفهوم را به طور کامل درک کنند، به پوشیده داشتن و مخفى ساختن پیکر خویش بیش‏تر گرایش نشان مى‏ دهند(مسأله حجاب، مرتضى مطهرى، صدرا.) و پى خواهند برد که راه احساس ارزشمندى در دسترس و مقبول بودن لحظه به لحظه نیست.

ویلیام جیمز به صراحت توصیه مى‏کند: زنان عزّت و احترامشان به این است که به دنبال مردان نروند، خود را مبتذل نکنند و خود را از دسترس مردان، دور نگهدارند.

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *